Blog

Vlamingen en missionaire leiders (3)

Gemeenteopbouw en Evangelisatie Nieuws

Ontbijt of ontbering?

Wegens afwezigheid van eieren, is er vanochtend geen eieren met spek. Daarenboven blijkt de choco (hazelnootpasta, zo u wil) onderkoeld in de koelkast te staan en moet deze au bain-marie op temperatuur gebracht worden. Ondanks dat, zijn we klaar voor dag 3… wat zal!

Teamleiderschap

Ik worstel al enkele weken met het gegeven dat ik teamleider ben. Moet degene die het minst visie-minded is, teamleider zijn? We horen op de leergemeenschap over een leiderschapspijplijn, waarin mensen gevormd worden. Ik moet zelf gevormd worden, maar heb eerder het gevoel dat ik een vacature aan het invullen ben. Kortom… we worden al snel uitgedaagd om de stap van theorie naar praktijk te zetten.

Wat zal

Na het bekijken van de stand van zaken op dag 1, het dromen op dag 2, komt het er nu op aan dat we plannen gaan maken voor de komende zes maanden. De basis ligt er al (zie gisteren) en dus werken we voort. Dat gaat eigenlijk best goed. De vorige leergemeenschap hadden we veel moeite om elkaar te vinden, maar nu loopt dat vlot. Ik ben daar erg dankbaar voor.

We zien mogelijkheden om theorie en praktijk dichter bij elkaar te brengen. We zien hoe langer hoe meer het belang van kringen die meer gaan functioneren als oikos en die een missie hebben. We vinden het belangrijk dat leiders gevormd worden in huddels.

Fouten maken mag…

Eén van onze teamleden heeft tijdens het plannen een waar eureka-moment: ‘Ik zou het beter doen zoals jullie het zeggen.’ Voor ons een hilarisch moment (voor wie de context niet kent, niet zo hilarisch, vermoed ik). In elk geval geeft het iets moois aan. We mogen leren van elkaar.

Iedereen in de gemeente mag fouten maken, ook leiders! Leiding geven is geen exacte wetenschap. Een kind dat leert stappen, valt en staat weer op. Zou dat met een leider anders zijn? Geef leiders de ruimte om te groeien… knal ze niet neer, brand ze niet af, spuw ze niet uit.

Ik ben zeer blij dat we in ons team zover gekomen zijn dat er groeiend vertrouwen is. Dat vertrouwen zal nog groeien, maar het is mooi om nu al te zien dat we opener zijn voor elkaar, dat we gemakkelijker durven zeggen wat we denken, dat we weten dat de ander naast ons en niet tegenover ons staat. In zo’n context mogen we fouten maken en mogen we toegeven dat we fout zaten. Dat doet niets af aan wie we zijn. We blijven een geliefd kind in de ogen van onze Vader en een geliefde broer in de ogen van elkaar.

Vlaanderen

Het traject dat we in Kuurne proberen te gaan, is lastig. We kiezen een moeilijke weg. De theorie komt soms misschien droog over en de praktijk lijkt vaak ver weg. Toch ben ik ervan overtuigd dat we een goede weg kiezen. Ik proef namelijk dat waar Nederland Zoekt naar op zoek is, ook is wat ik zoek (wat wij zoeken): ‘Een gemeente die gevormd wordt door discipelen (volgelingen van Jezus) en die gericht is op meer discipelen vormen’.

Ik geloof dat niet alleen Kuurne daarnaar op zoek is, maar dat dit is wat elke gemeenteleider in Vlaanderen wil. Verlangen we niet allemaal naar een gemeente vol volgelingen van Jezus, waarin jonge mensen gevormd worden tot leiders met een missie in of buiten de gemeente?




© Copyright 2018 Evangelische Christengemeenten Vlaanderen | Webdesign door Silensstudio | Contact | Login | Privacy