Blog

Aalmoezenier? Iets voor jou?

Gemeenteopbouw en Evangelisatie Pastoraat Nieuws

Een oproep en getuigenis van Yvan Thomas:

Toen we onze erkenning kregen van de ARPEE en de mogelijkheid ontstond dat wij vanuit de ECV aalmoezeniers konden afvaardigen, dacht ik: “Deze mogelijkheid mogen we niet laten liggen.” Persoonlijk dacht ik dat dit vooral om een pastorale bediening ging en dus zeker niet voor mij was weggelegd, maar omdat ik wel anderen wilde stimuleren om toch die stap te zetten, zonder van op de zijlijn toe te kijken, stelde ik mijn kandidatuur voor aalmoezenier enkele jaren terug in 2009.

Mijn idee was een jaartje mee te draaien om dan weer het ‘strijdtoneel’ te verlaten maar met de bedoeling dat ondertussen een aantal aalmoezeniers aan het werk waren vanuit onze denominatie.

Wat ik niet verwacht had, was dat er in de eerste plaats ‘Licht’ moet gebracht worden, evangelieverkondiging. En wat ik zeker niet verwacht had, is de ‘open deur’ die je krijgt in de gevangenis. Eerst kreeg ik van de voormalige protestantse aalmoezenier een 5-tal namen door van mensen waar hij waarschijnlijk niet zoveel raad mee wist, maar ik begon met startstudies en die groep groeide zo enorm  sterk in Brugge, dat we uiteindelijk twee startstudiegroepen moesten maken. Mijn bezoekerslijst groeide van 5 man naar 80 man. Gewoon niet meer bij te houden. Er kwamen verschillende mannen tot geloof, zodanig dat we een eerste een doopdienst hadden in Ieper en het jaar erop in Brugge (binnen de gevangenismuren). Gelukkig kreeg ik in Brugge mijn collega Nick Vandeputte erbij. In Wegwijzer konden jullie ondertussen enkele maanden terug het verhaal van Andino lezen. En nog altijd maken we deze wonderen mee, want iedere bekering blijft een wonder. Soms zeggen mensen tegen me: “Wat een prachtig werk doen jullie daar.” Maar we doen niets anders dan onze Heer verkondigen en voor de rest staan we erbij en kijken we ernaar. Nog iedere keer staan we in verwondering hoe onze Heer een mensenleven zo drastisch kan omkeren.

Ook op Hoge Veiligheid, dat gedeelte van de gevangenis van Brugge, waar gedetineerden in eenzame opsluiting achter slot en grendel zitten, is er een gedetineerde tot geloof gekomen. Deze man had zo’n impact op de cipiers dat enkelen boekjes over ons geloof vroegen.  Heel de gevangenis is ons terrein: dus ook cipiers, sociale dienst, directie, enz. worden niet ‘gespaard’.

Zelf ben ik dus vrijwillige gevangenisaalmoezenier in Brugge en Ieper, maar daarnaast ga ik ook een viertal keer per jaar bezoeken doen in Tilburg.

Daarnaast proberen we meer en meer activiteiten op te zetten binnen en buiten de gevangenismuren. Enkele voorbeelden:

-       Vooreerst heb je de bezoeken. Aangezien de gedetineerden meestal met twee of meer in één cel zitten en wij dus in de cel gaan, horen ook zij het evangelie. En vaak breidt de groep op die manier sterk uit. Wij dagen ze (in de positieve zin van het woord) uit om na te denken over de Bijbel, over God, over Jezus Christus…

-       Ondertussen zijn we al een tijdje bezig met zowel Bijbelstudies voor mannen 1 en mannen 2 in Brugge, naast het soms individueel doorgeven van een stuk uit de Bijbel.

-       We zetten een soort interne uitleendienst op van (gerestaureerde) gitaren (ze kunnen die ontlenen als ze naar de Bijbelstudie komen (J), christelijke boeken en DVD’s

-       Er worden optredens georganiseerd zoals Flanders Gospel Choir op 30 november en 1 december voor mannen 1, mannen 2 en de vrouwenafdeling van Brugge.

-       We zetten sociale projecten op zoals enkele kunstenaars binnen de gevangenis die kunst maken ten voordele van een project vanuit mijn werk in Bulgarije. De kunst die ze maken wordt verkocht ten voordele van dit project.

-       Daarnaast doen we een pak dienstverlening zoals: gedetineerden begeleiden bij het zoeken naar werk, contact maken met hun familie, mensen zoeken die willen corresponderen met gedetineerden, bemiddelen met directie en sociale dienst omtrent de gedetineerden, enz.

 

Door de bekering van gedetineerden, zien we dat ook hun familie begint vragen te stellen. Zo is de vriendin van een gedetineerde verder opgevolgd door een zuster uit onze gemeente en is ze tot bekering gekomen. Een andere zuster en broeder uit Roeselare zijn bezig om een heel gezin te begeleiden. De vrouw is ondertussen ook tot geloof gekomen.  Op die manier is de garantie veel groter, als de gedetineerden vrij komen, dat ze dan ook in een veranderde positieve omgeving terecht komen.

 

Wat kunnen jullie doen?

Vooreerst  kunnen jullie bidden. Om de twee maanden maken we een update van een gebedslijst voor gevangenen in Ieper, Brugge, enz. Door gebed worden mensen echt aangeraakt en veranderd. Als je wil meebidden, kan dit door je naam door te geven aan yvan.thomas@telenet.be.

Daarnaast zou het fantastisch zijn dat er meer aalmoezeniers bij komen, zowel voor de gevangenis als voor de gesloten asielcentra (zelfde statuut als gevangenisaalmoezenier), zowel vrijwillige aalmoezeniers als eventueel kandidaten voor bezoldigde aalmoezenier (soms komt wel eens een functie vrij).  Willen jullie hier meer over weten of de procedure kennen, contacteer me gerust. Kristof Vermaut is indertijd als stagiair met mij meegegaan in de gevangenis van Brugge, om op die manier eens te proeven van die bediening. Het heeft gesmaakt, want ondertussen is hij vrijwillige aalmoezenier in de gevangenis van Gent en ook daar zijn al mensen tot bekering gekomen.  Belangrijk is wel een blanco strafregister want anders kom je er als aalmoezenier niet in. Ook moet je geestelijk toch een stabiel persoon zijn, want het zijn geen doetjes binnen die muren. Ik vind dat we minstens 1 evangelisch aalmoezenier in iedere gevangenis zouden moeten hebben, nietwaar? Heel wat protestantse aalmoezeniers zijn zo liberaal en vrijzinnig geworden dat de gedetineerden niet eens meer het evangelie horen. Wat een gemiste kans… In het asielcentrum van Brugge zijn er nog geen wedergeboren aalmoezeniers bij mijn weten. Nochtans zijn veel van die illegalen christen die omwille van hun geloof hun land zijn ontvlucht (in België is dit niet altijd een goede reden om asiel te krijgen).

Ook andere vrijwilligers als ‘gewone bezoekers’ (komen dan in de bezoekzaal op bezoek), muzikanten voor tijdens de Bijbelstudies (ik doe dit nu, maar ben geen goeie muzikant – het zal soms heel erg nodig zijn dat de Geest onze klanken mooi overbrengt in de hemel), enz. zijn van harte welkom.

Ik denk erover om een evangelisch centrum op te richten als overgang van de gevangenis naar de maatschappij. Naast het zoeken naar werk, een stabiele en goede sociale omgeving (waar de plaatselijke gemeenten en kerken een grote rol zullen in spelen) zal natuurlijk discipelschapstraining een grote rol spelen. 




© Copyright 2018 Evangelische Christengemeenten Vlaanderen | Webdesign door Silensstudio | Contact | Login | Privacy