Blog

Statler and Waldorf

Nieuws

 
Rare jongens die Statler and Waldorf, u weet wel, die twee belegen hekelaars uit de Muppetshow. Grumpy old men, steeds vanop dezelfde plaats in de zaal - vanuit de hoogte, snedig commentaar in de aanslag - zingen ze mee met de openingstune: "Geen flauw idee waarom we steeds terugkeren!”.
 
Betrokkenheid van op een afstand, net niet groot genoeg: hun verbale zweepslagen bereiken hun doel maar laten gelukkig geen littekens na. Poppen hebben immers geen gevoelens.
 
Nog even - maar toch - Pasen komt dichterbij. Was dat, 2000 jaar geleden, ook geen feest van aanschouwers en toeschouwers? Jezus stond in het middelpunt van de belangstelling, bij de poort en aan het kruis. Vanop het ‘balkon’ werd geschreeuwd “Hosanna” maar later werd het: “Afvoeren!”.
 
Zweepslagen, niet alleen verbaal.
 
Geen encore voor de Koning, geen staande ovatie.
 
Gelovig of niet maar de keuze blijft vandaag nog steeds: wat is mijn plaats in dit theater van het leven? Je kan niet niet betrokken zijn. Maar eens je kiest om met Jezus op weg te gaan, ontvouwt het drama zich verder en verlaten we de veilige omgeving van het balkon. Onthechting en discipelschap zijn moeilijk te verzoenen, vraag dat maar aan Johannes de Doper.
 
In deze veertigdagentijd mogen we dan ook de tijd nemen om - onder het toeziend en kritisch oog van Statler and Waldorf - de balans op te maken: hekelen we mee met de hekelaars of roepen we uit, "Werkelijk, deze mens was Gods Zoon." (Marcus 15:39, NBV)
 
Filip



© Copyright 2017 Evangelische Christengemeenten Vlaanderen | Webdesign door Silensstudio | Contact | Login