Blog

Verslag studiemiddag 'Nederland Zoekt'

Gemeenteopbouw en Evangelisatie Nieuws

Enkele verantwoordelijken uit de ECV Kuurne bezochten onlangs de studiemiddag "Nederland Zoekt… en EA-EZA" (19/01/2015) en delen met ons hun bevindingen. 

Achtergrond studiemiddag

De studiemiddag werd gegeven door ‘Nederland Zoekt…’ en ‘EA-EZA’. Er werd gesproken en nagedacht over kerk-zijn op basis van de manier van werken van Mike Breen (schreef ‘Een cultuur van discipelschap’,  ‘Missionaire leiders vermenigvuligen’). Hij is internationaal leider van 3DM (http://3dmovements.com), een beweging die inzet op kerk-zijn i.p.v. naar de kerk gaan. Deze beweging is vanuit Engeland overgewaaid naar Nederland en daar zijn verschillende kerken met de principes van 3DM aan de slag gegaan. Er is nog steeds coaching uit Engeland. Het is belangrijk te zien dat dit een beweging is en geen vaste methode van werken. Afhankelijk van de kerkelijke context kan er zeer verschillend gewerkt worden. Het doel is wel hetzelfde: discipelschap. 

Kernpunten studiemiddag

Je zou kunnen zeggen dat de basisstelling is dat er in de kerk vooral een discipelschapsprobleem is. We weten niet meer hoe we discipelen moeten maken die op hun beurt ook weer discipelen maken. Dit terwijl het onze taak is om discipelen te maken!

In veel gemeenten moet de leiding zorgen dat er in de noden voorzien wordt. Er is nood aan onderwijs over een onderwerp, er is iemand extra nodig voor de zondagsschool, er moet een gesprek gevoerd worden, … Als leiding ben je voortdurend bezig met het opvullen van de gaten. Dit zou omgekeerd kunnen worden als er meer aandacht is voor discipelschap, zodat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun geestelijke groei. De leiding kan faciliteren, kan aanreiken. Jongeren moeten discipelen worden. Van daaruit zullen ze ook hun plaats innemen in de kerk, van daaruit kan je ook werken aan jonge leiders. Het mag niet gaan over het invullen van vacatures.

Een belangrijke vraag die de gemeente kan stellen: Passen alle vehikels in de kerk binnen de opdracht om discipelen te maken? Staan de dingen die gedaan worden i.f.v. het maken van discipelen?

Een kritiek op de ideeën en boeken van Mike Breen is dat er veel in schema gezet wordt en dat de schema’s uit Jezus’ of Paulus’ onderwijs gehaald worden. De lat ligt ook erg hoog. Toch hoeft dit geen probleem te zijn om met de principes aan de slag te gaan.

Overzicht studiemiddag

Voor de studiemiddag zelf hadden we een gesprek met Robert Tolsma en Bart Broekman van cc-excellence. Dat gesprek ging vooral over de dagboeken die zij ontwikkeld hebben om kerken te helpen groeien in discipelschap. Deze dagboeken bieden aanzetten die kunnen terugkomen in kringen, preken, … Belangrijk hierbij is dat er gewerkt wordt aan het idee dat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun geestelijke groei en dat kerkleiders faciliteren in wat er nodig is.

Tijdens de studiemiddag waren er vier sprekers, met achteraf een forum.

Sprekers:

-       Sake Stoppels (docent aan de V.U. Amsterdam)

-       Robert Doornenbal (docent aan de C.H. Ede)

-       Jos Douma (Plantagekerk Zwolle)

-       Ron Becker (Crossroads Rotterdam)

In het forum zaten ook nog

-       Rudolf Setz (Nederland Zoekt…)

-       Jan Wessels (EA-EZA)

Na de studiemiddag hadden we nog een gesprek met Rudolf Sets die werkt voor Nederland Zoekt… en ook zelf in Assen een kerk begonnen is met de principes van 3DM (Assen Zoekt…). Dit gesprek was erg praktisch, omdat we onze ideeën voor EKK konden toetsen aan hoe hij werkt. Er is via hem mogelijkheid om in een leergemeenschap te stappen of om concrete hulp te krijgen in ons denk- en groeiproces.

Enkele vaak gehanteerde begrippen

Leergemeenschap: een kleine groep kerkleiders die twee jaar met elkaar optrekt (filmpje: http://nederlandzoekt.nl/leergemeenschap/). In die twee jaar is er vier keer een driedaagse seminar, met coaching.

Huddel: een groepje waarbinnen mensen elkaar toestemming geven om in hun leven te spreken, om moeilijke vragen te stellen over de manier waarop ze leven, om te bidden voor elkaar. Dat maakt kwetsbaar, maar is ook heel waardevol. Dit stimuleert een cultuur van genade.

Missiegemeenschap: een kleine groep (25-40 mensen, geestelijke familie, oikos) die werkt rond de drieslag boven (geloof; God de Vader), binnen (gemeenschap, zingeving; Jezus) en buiten (missie, relaties; Heilige Geest). Iemand als Jos Douma spreekt liever over een tweeslag boven (God) en beneden (je naaste). Binnen en buiten lijkt op zij en wij. Misschien is het goed om de twee systemen naast elkaar te denken.  

Pastorale versus missionaire kerk: In een pastorale kerk gaat het om de zorg voor mensen. Mensen zijn daardoor vaak gericht op ‘ik moet krijgen wat ik nodig heb’. Dat is een valkuil. Een missionaire kerk is primair gericht op de missie (discipelen maken) en is naar buiten gericht. Dat is ook wat Jezus ons voorhoudt in Matt.28:18-20. 




Maarten over Discipelschap (1)

Gemeenteopbouw en Evangelisatie

Vlamingen die het in Nederland gaan zoeken… kan dat wel goed gaan? Afgelopen donderdag tot zaterdag namen wij met een team uit onze gemeente deel aan een leergemeenschap (georganiseerd door Nederland Zoekt…). Onder leergemeenschap mag je een mix van input en praktijk verstaan. Het is dus geen conferentie, waarin je volgestouwd wordt met theorie. Er is theorie, maar de nadruk ligt op de praktijk. Gelukkig maar! We hebben ervaren het niet alleen drukke, maar ook intensieve dagen zijn. Dat zal duidelijk worden in mijn neerslag.

Thema van deze leergemeenschap was discipelschap en hoe je een cultuur van discipelschap in je kerk kan brengen. Ik verwijs graag naar de legendarische Jan Becaus: Da’s gene kattepis (https://www.youtube.com/watch?v=DdWoR3xG_Wc).

Vandaag mijn indrukken over dag 1, morgen over dag 2, overmorgen over dag 3.

Dag 1: Wat is

Assen is ongeveer vier uur rijden vanaf Kortrijk (als er geen file is) en al een flink eind richting het noorden van Nederland. Vijf teams, in totaal ongeveer twintig mannen en vrouwen, verzamelden daar. Eigenlijk was dat best fijn. Vroeger werden de leergemeenschappen met meer teams georganiseerd. Ik kan niet vergelijken, maar dit lijkt me beter. De kennismaking verliep zonder ijsbrekers of andere spelletjes (pluspuntje voor Nederland Zoekt…) en op de maaltijd die volgde, kon niets aangemerkt worden. Eén van onze teamleden kampte daarna weliswaar met krampen, maar of de oorzaak in het zopas genuttigde voedsel gezocht moet worden, is ons niet duidelijk geworden. Het kan ook met heimwee te maken gehad hebben…

Terzake! ‘Wat is’ is het onderdeel voor dag 1. We hebben al een visie voor onze kerk. Daar is de laatste twee jaar over nagedacht. Heeft het dan nog nut om na te denken over ‘wat is’, de stand van zaken in onze kerk? Ja dus. De uitdaging lag erin om specifiek na te denken over hoe het gesteld is met discipelschap in onze gemeente… via een SWOT-analyse. Er was in ons team behoorlijke eensgezindheid over de knelpunten en de mogelijkheden.

Over onderstaande matrix was ook wel een en ander te doen.

(bron: https://josdouma.wordpress.com/2013/08/21/predikanten-zorgen-voor-een-knusse-cultuur)

Het is misschien te eenvoudig om je kerk hier helemaal in te passen, maar het geeft toch een aardig beeld. Is je gemeente vooral een gemeente waarin je via preken of Bijbelstudies veel ‘uitnodiging’ krijgt (God wil met je verbonden zijn), maar waarin de uitdaging wat achterwege gelaten wordt, omdat het anders te dwingend wordt? Dan krijg je een knusse gemeente, waarin gemeenteleden consumenten worden. Het is gezellig, als ik maar kan kiezen wat ik al dan niet doe. De vraag kan je op gemeenteniveau stellen, maar ook op individueel niveau. Waar pas jij?

Dé grote vraag die na dag 1 bleef hangen bij mij: ‘Hoe kan je van het ene kwadrant naar het andere? Hoe kan je dat op individueel niveau en op gemeenteniveau?’

Wordt vervolgd…




Maarten over Discipelschap (2)

Gemeenteopbouw en Evangelisatie

De ochtend in camping Norgerberg, op 20 kilometer van Assen: spek (bacon voor de Nederlanders) met eieren. Je kan een dag slechter beginnen!

Dag 2: Wat kan

Deze dag staat in het kader van ‘dromen’. Hoe ziet je kerk eruit over zeven jaar, op vlak van discipelschap? We wisten niet goed wat we hiervan moesten denken, omdat we dat traject van dromen eigenlijk al afgelegd hebben; er is al een visie voor de komende jaren. Anderzijds zagen we wel dat er op vlak van discipelschap aan onze visie nog een en ander ontbrak. Momenteel probeert de kerk discipelen te maken, terwijl discipelen eigenlijk de kerk vormen. Discipelen maken, mag geen extra activiteit van de kerk zijn; kerk zijn start met discipelschap. We werken vaak verkeerd om.

Kairos

Eerst tijd voor kairos. Dat klinkt voor sommigen misschien als een of andere yoga-houding. Niets is minder waar! Kairos (Grieks voor ‘tijd’) wordt in het Nieuwe Testament gebruikt om aan te geven dat het tijd is voor iets (bvb: oogsttijd, tijd voor het koninkrijk, …) en het geeft ook een bepaalde tijdsperiode aan. Nederland Zoekt legt hier toch aardig wat nadruk op: Ga op zoek naar wat God tegen jou zegt en doe er ook iets mee. Ik vond het interessant om hierover na te denken. Meestal ga ik specifiek op zoek naar wat God zegt als ik voor moeilijke beslissingen sta. Dat doe ik veel minder op andere momenten. We kregen de opdracht om in groepjes (huddels) na te denken over de vraag: ‘Wat zegt God tegen jou door hetgeen je al gehoord hebt tijdens de leergemeenschap?’ Daarna werd hierover gepraat en nagedacht: ‘Hoe kan dit in de praktijk omgezet worden?’. Dat was nuttig en goed. Tijd nemen om zaken te overdenken: ‘Is het tijd voor iets? Wat maakt God mij duidelijk?’ Eerlijk gezegd ben ik daarin nog op zoek naar een gebalanceerde houding, maar ik denk dat je door dit consequent te doen, een houding creëert van openheid voor aanpassing, correctie, wending in je leven. Dat is trouwens een belangrijk onderdeel van zo’n huddel: aanspreekbaarheid. Geef anderen de mogelijkheid om je aan te spreken, om jouw leven te onderzoeken, te sturen, … Dat kwam er voor mij echt uit als opdracht: ‘Zoek mensen die jou kunnen aanspreken’. Als alle leiders in kerken aanspreekbaar zouden zijn, dan zou het kerkelijk landschap veel meer lijken op wat God voor ogen heeft.

Uitnodiging – uitdaging

Enkele sleutelwoorden in het nadenken over de vraag hoe je als gemeente of individueel van het ene kwadrant naar het andere gaat.

 

– Een ‘knusse cultuur’ heeft geloof nodig: God voorziet als we stappen (stapjes) ondernemen richting discipelschap, verandering.

– Een ‘apathische cultuur’ heeft hoop nodig: God kan uitzichtloze of schijnbare dode situaties omvormen tot iets levends. Het traject verloopt via geloof.

– Een ‘ontmoedigende cultuur’ heeft genade nodig: God wil het voor ons doen; we moeten niet altijd alles zelf willen doen.

Wat kan

Dromen… Het belangrijkste onderwerp van de dag. Wie mij kent, weet dat ik niet zo’n dromer ben. Moeilijke oefening dus. We hebben als team vooral geprobeerd onze visie te koppelen aan discipelschap. Hoe kunnen we in onze visie het werken aan een cultuur van discipelschap verwerken? Hoe kunnen we discipel zijn laten primeren op de andere activiteiten van de kerk? We vonden eensgezindheid over een aantal punten. We zien missiegemeenschappen, groepen die gebouwd zijn rond een gemeenschappelijke passie (bvb: jeugdwerk, voedselbedeling, zendingsproject, …) als heel belangrijk. Door naar buiten gericht te zijn, wordt een groep gevormd. Binnen zo’n groep kan er heel actief gewerkt worden aan zaken als aanspreekbaarheid, … We zijn op dag 2 gestruikeld over de snelheden waarin we met missiegemeenschappen willen beginnen. Toen we ‘s avonds op een zonnig terrasje zaten te eten, liep de discussie nog steeds en we zijn niet tot een consensus gekomen. Enerzijds jammer, maar anderzijds heeft het bijgedragen in het eerlijk durven zijn tegen elkaar. Zo ontzettend belangrijk!

Rust

De mogelijkheid om ‘s avonds nog een missiegemeenschap te bezoeken (en te zien hoe zoiets in de praktijk loopt), heb ik aan mij voorbij laten gaan. Ik had tijd nodig om rust te zoeken… en vond die in de Langeloërduinen. Heerlijke plek.

Wordt vervolgd…




Vlamingen en missionaire leiders (1)

Gemeenteopbouw en Evangelisatie Nieuws

Van Maarten Hertoghs uit ECV Kuurne verscheen reeds een driedelige reeks over discipelschap in de gemeente. Maarten breit hier een vervolg aan nav een tweede bezoek aan de leergemeenschap in Nederland. Ik laat hem aan het woord.

 

We hebben sinds de leergemeenschap in juni verder nagedacht over en stappen genomen in hoe we kunnen werken aan een cultuur van discipelschap. In enkele kringen en op persoonlijk vlak zijn al mooie dingen bezig. Dat geeft de burger moed! Toch lopen we ook tegen moeilijkheden aan. Hoe moeten we omgaan met de overvolle agenda’s? Die lijken, ironisch genoeg, een groot obstakel in onze omslag naar meer discipelschap. We zien deze constante telkens als we stappen van de theorie naar de praktijk willen zetten. We hopen dat de volgende leergemeenschap ons ideeën kan geven.

Dag 1: Wat is

Vijfenhalve maand na de eerste leergemeenschap vertrekken we weer naar Assen. Verheugd over een extra teamlid, minder verheugd over de verminderde beenruimte in de auto. Die wordt herleid tot een oncomfortabel minimum. De gebruikelijke file op de Antwerpse ring, het nuttigen van een hamburger met frieten en een omleiding tussen Norg en Assen kunnen niet verhinderen dat we net op tijd in Assen zijn. Net genoeg tijd om wat hallo’s in het rond te strooien en een tasje koffie naar binnen te gieten. Voor we goed en wel onze koffie op hebben, vliegen termen als leiderschapspijplijn, persoon van vrede, oikos en geestelijk ouderschap ons om de oren. Heeft de nieuwe Dikke Van Dale rekening gehouden met Nederland Zoekt?

Deze leergemeenschap gaat over ‘missionaire leiders vermenigvuldigen’. De eerste dag van een leergemeenschap gaat steeds over ‘Wat is’. De stand van zaken is dat we geen ‘missionaire leiders’ vormen. (a) We hebben over het algemeen leiders die verantwoordelijk zijn voor iets, maar van een missie is er weinig sprake. Dat ligt trouwens niet aan de leiders, maar wel aan ons systeem van kerk zijn. (b) We vermenigvuldigen al helemaal geen leiders. Wat we doen, is vacatures invullen. Eenmaal iemand ingeschakeld is, wordt hij/zij vaak aan zijn/haar lot overgelaten. We houden op die manier de kerkelijke boel draaiend. Hoe kunnen we, i.p.v. leiders te zoeken als de nood hoog is, onze gemeente zo laten functioneren dat er ‘automatisch’ leiders gevormd worden? Kunnen we de cultuur van discipelschap koppelen aan onze manier van leiding geven en aan hoe we leiders vormen in de gemeente? Dat zijn dé vragen voor deze driedaagse.

We krijgen ’s avonds nog tijd om onze doelen van de afgelopen leergemeenschap tegen het licht te houden: Hoever staan we? Hoeveel punten krijgt elk doel? Een zes mag niet gegeven worden; dat is té gemiddeld. Onze overkoepelende conclusie is dat we enkele doelen niet goed opgesteld hebben en ons engagement is voor verbetering vatbaar. Dit resulteert erin dat we onszelf enkele keren moeten buizen. Toch is onze vreugde groot als we in totaal 29/50 halen. Gemiddeld een 5,8… afgerond naar boven betekent dat een… . Gemiddelde Vlamingen?

Als afsluiter nog een uitdagende vraag: Als mensen een voorbeeld aan jou zouden moeten nemen, waarin ben jij dan te imiteren? Daaruit volgt: Waarin ben jij niet te imiteren? 




Maarten over Discipelschap (5)

Gemeenteopbouw en Evangelisatie

Maarten nam met enkele collega leiders en jonge leiding deel aan de leergemeenschappen in Nederland. 

De neerslag van de eerste leergemeenschap herlezen? dag 1 ; dag 2 ; dag 3

De neerslag van de tweede leergemeenschap herlezen? dag 1 ; dag 2 ; dag 3

Hieronder volgt het vervolg:

De derde leergemeenschap staat in het kader van ‘missiegemeenschappen’. Vanuit een cultuur van discipelschap (zie onderaan voor de links naar leergemeenschap 1) en het trainen van missionaire leiders (zie onderaan voor de links naar leergemeenschap 2) zullen we input krijgen en nadenken over het vormen van missiegemeenschappen.

Dag 1: Wat is

Tijdens de rit naar Assen, we hebben toch uren tijd, spreken we onze verwachtingen voor de driedaagse uit. Vanuit de vorige leergemeenschappen zijn er toch heel wat vragen die we tegen het einde van de leergemeenschap besproken willen hebben: hoe gaan we verder met de huddels? Hoe zien we de taak van oudsten? Hoe breien we alle ideeën en plannen uit de vorige leergemeenschappen en uit degene die voor ons ligt aaneen tot één plan? Ik ben blij dat de andere teamleden niet in mijn hoofd kunnen kijken, want op sommige momenten lijkt het daar een onontwarbare gedachtenspaghetti. Hoe krijg ik in ’s hemelsnaam alles op een rijtje? Sliertje per sliertje, vermoed ik… en met Gods hulp.

De leergemeenschap is nog maar net begonnen of het woord ‘oikos’ valt. Oikos (huis) wordt door Nederland Zoekt gebruikt om aan te geven dat het nodig is dat je in een bredere gezinskader (lees: enkele gezinnen en alleenstaanden samen) een plaats hebt. Je kan er geestelijke groeien, je vindt er rust en kracht om verder te gaan en… je kan er ook samen eten. In de rit naar Assen hadden we al ontdekt wat er vooral gegeten wordt…

(enkel voor mensen die houden van flauwe humor) https://www.youtube.com/watch?v=13-sPb0Eq6M

Ik onthoud van de eerste dag ook nog dat het goed is om na te denken over het seizoen waarin je je als gemeente bevindt. We zien in het Nieuwe Testament dat Barnabas op een bepaald moment Paulus gaat halen en hem naar Antiochië brengt, waar zij een heel jaar lang de gemeente onderwijzen (Handelingen 11:25-26). Nadien worden die twee mannen, op aangeven van de Heilige Geest, uitgezonden door diezelfde gemeente (Handelingen 13:2-3). Een aderlating voor de gemeente, zou je denken… Zijn wij bereid om onze gemeente op die manier te (laten) leiden? Dat kan betekenen dat je vandaag moet investeren in iets en volgend jaar in iets helemaal anders.

Als ik nadenk over het leiderschap in Vlaamse gemeenten, dan zie ik een duidelijk seizoen, een duidelijke richting waarop moeten we inzetten. Het is hoog tijd te doen wat Paulus deed met Silas, Timoteüs, Titus, Priscilla en Aquila: hij investeerde in hen (1 Korintiërs 4:15-16). Leidinggevenden moeten dringend bepaalde taken laten vallen en tijd maken om te investeren in jonge leiders. Ze moeten jonge mensen zoeken die bereid zijn om leidinggevende taken over te nemen. We moeten die jonge leiders niet het bos insturen met een taak, maar samen met hen het bos inwandelen. Dat kost moeite en tijd, maar die investering is de moeite waard. Stel je eens voor dat Paulus alle taken van mensen als Timoteüs, Titus of Priscilla en Aquila zelf had moeten uitvoeren… Door een voorbeeld te zijn, bleef het niet bij één leider, maar kwamen er uit één leider een hoop andere leiders voort.

Er is nog niet veel gezegd over missiegemeenschappen… dag 2 bracht ons gelukkig een eind verder.

Het lekkere ontbijt vergoedde ruimschoots mijn gebrekkige nachtrust, deels veroorzaakt door een toilet dat bleef doorspoelen. Tijdens datzelfde ontbijt werd een nieuw woord geboren: smuddelen (vrouw en kind stellen het goed!). We weigeren tot dusver het woord te definiëren, maar het kan niet ontkend worden dat ‘smullen’ en ‘huddelen’ prominent aanwezig zijn. Het dynamisch karakter van het woord geeft ons vrijheid om het te pas en te onpas te gebruiken, hetgeen uiterst hilarische, maar ook bizarre conversaties tot gevolg heeft.

Dag 2: Wat kan

Dag 2 heeft, gewoontegetrouw, als thema: wat kan? In dit kader werd ik bijzonder aangesproken toen Psalm 25 werd voorgelezen: ‘… allen die U verwachten, worden niet beschaamd…’ Nederigen die zoeken naar God, uitkijken naar Hem, doen dat niet tevergeefs. Prachtig!

Persoon van vrede

Jezus zegt: Ik ben het goede nieuws. Van daaruit kunnen we concluderen: Wij zijn het goede nieuws. De vraag is vooral wie dat goede nieuws wil ontvangen. Er wordt in Nederland Zoekt aardig wat nadruk gelegd op de persoon van vrede (Lucas 10:6); het investeren in mensen die klaar zijn om het evangelie te ontvangen. Om te ontdekken of ze klaar zijn, moet je natuurlijk wel aan hen mogelijkheid geven om interesse te tonen. Mogelijks gaat dat gepaard met afwijzing. Durf ik afgewezen te worden? Slik…

Missiegemeenschappen of Familie op Missie (FoM)

Het idee van missiegemeenschappen is geboren vanuit het gegeven dat in gemeenten die groter zijn dan ongeveer een 50-tal mensen er een missing link is: de sociale ruimte. Dat is een groep van 15-40 mensen (inclusief kinderen). Klein genoeg om persoonlijke contacten te hebben, maar groot genoeg om missionair te zijn. Wij zijn ervan overtuigd dat het aspect ‘familie’ in die missiegemeenschappen erg belangrijk is; familie op missie (beter bekend als FoM). Zowel het kleine gezin, als de familie in bredere zin (enkele families en/of alleenstaanden samen), wordt betrokken bij de missie. Mijn kinderen maken er dus evenzeer deel van uit als ikzelf. Familie en missie zijn geïntegreerd.

Missie

Een missie is een bestaansreden, die buiten jezelf ligt. Zo kan je bestaansreden zijn dat je gericht bent op de wijk waarin je woont, minderbedeelden of anderstaligen in je dorp of de kinderen in je gemeente. Het is m.a.w. een erg breed veld. Stel jezelf eens de vraag: Waar breekt mijn hart van? Waar gaat mijn hart sneller van slaan? (Ryan Gosling telt niet mee) Waar wil ik me voor inzetten?

Missie is eenvoudig, niet makkelijk. We hoeven geen enorme acties op te zetten. Een voorbeeld dat me bij is gebleven is taal en taart (stichting Geloof in taal). Zij geven taalonderwijs aan anderstaligen door ontmoetingen, in combinatie met een tasje koffie, een stukje taart, een maaltijd. Op die manier worden relaties gebouwd en wordt de deur opengezet om over het evangelie te praten. Dit soort initiatieven zijn geen uitzondering. Het idee van Nederland Zoekt is dat mensen die zo’n missie hebben ook in kringen samen zitten, eigenlijk als grote familie functioneren. Zo wordt de missie uitgevoerd door mensen die op verschillende vlakken hun leven delen. Dat is familie op missie.

Dag 3

Gedachten

Ik werd weerom bepaald bij Psalm 25: ‘Allen die U verwachten, worden niet beschaamd.’ In Daniël 10:4-14 verschijnt een Man aan Daniël, die 21 dagen door de vorst van het koninkrijk Perzië werd tegengehouden. We krijgen hier een blik in de strijd in de hemelse gewesten. Er is een strijd gaande… Paulus schrijft in Efeze 6:12 over de strijd die wij hebben tegen geestelijke machten. Hoe lang moeten wij wachten op God? 21 dagen? Als we God verwachten, worden we niet beschaamd! Dat betekent niet zozeer dat we God moeten inpassen in onze plannen en dan verwachten dat Hij ermee aan de slag gaat, maar wel dat we onze plannen laten bepalen door God en dan mogen verwachten dat Hij hulp biedt. Stof tot nadenken…

In de loop van de voormiddag kwam nog de sterke gedachte naar voor dat we goed moeten weten waarom we vanuit de kerk bezig zijn met hulpverlening. Ik vind dat we daar als kerk oog voor moeten hebben. Er zijn twee manieren om dat te benaderen:

vanuit het idee om iets goeds te doen voor de mensen. Dat is niet per se verkeerd.
vanuit het idee dat we niet alleen iets goeds doen, maar ook ons leven delen en van daaruit laten zien wie Jezus is. Dat lijkt me beter!
Wat zal

Dag 3 wordt bepaald door het maken van plannen: wat zal er de komende zes maanden gebeuren? Wat zijn onze ideeën voor de komende twee jaar. Onze dromen op dag 2 worden concreet gemaakt. Dit levert intussen gekende én gezonde discussies op. Over enkele zaken zijn we het snel eens. Door onze gesprekken van de vorige avond zien we de noodzaak van een huddel en een mini-leergemeenschap. Het is ook duidelijk dat onderwijs op zondag en in kringen gestroomlijnd kan worden in functie van een cultuur van discipelschap (volgeling van Jezus zijn). Daar komt nog bij dat we alle doelen van de drie leergemeenschappen moeten geïntegreerd worden tot één geheel. Veel werk voor de komende zes maanden…

Openheid en vertrouwen

We vragen ons soms wel af wat voor een beeld Nederland Zoekt en de andere teams van ons krijgen. We lachen heel wat af, verzinnen nieuwe woorden en doen (hier en daar een beetje) moeilijk. Als ik er vanaf een afstand naar kijk (in zoverre dat mogelijk is), dan zie ik dat we – mee daardoor – als team enorm gegroeid zijn. Er is een bereidheid om open te zijn naar elkaar toe. We leren om, op een gezonde manier, obstakels in de relaties uit de weg te ruimen. Er is ook een verlangen om elkaar te vertrouwen: alles wat een ander zegt, doet hij vanuit een oprecht verlangen om God te verheerlijken en de gemeente op te bouwen. Als je op die manier naar de ander leert luisteren, dan reageer je anders op elkaar. Ik zie dat basisvertrouwen groeien in ons team. Ik hoop dat die cultuur in heel onze gemeente (lees: in alle Vlaamse gemeenten) mag groeien.




© Copyright 2017 Evangelische Christengemeenten Vlaanderen | Webdesign door Silensstudio | Contact | Login